Anty-TPO a Hashimoto

Oznaczenie poziomu anty-TPO, czyli przeciwciał przeciwko peroksydazie tarczycowej (TPO), to jedno z kluczowych badań w kierunku diagnostyki chorób gruczołu tarczowego. Najczęściej wykonuje się je w przypadku wykrycia nieprawidłowości w stężeniu TSH, FT3 i FT4 oraz wystąpienia objawów typowych dla Hashimoto. Wyniki anty-TPO – jak je interpretować i o czym świadczą odstępstwa od normy? Czym jest peroksydaza tarczycowa i jaka jest jej rola w organizmie?

Czym jest anty-TPO?

Zanim poruszymy temat Hashimoto – wyników anty-TPO i sposobów ich interpretacji, warto odpowiedzieć sobie na pytanie, czym w ogóle jest peroksydaza tarczycowa i wspomniane przeciwciała. Otóż TPO to nic innego jak enzym transbłonowy występujący w komórkach pęcherzykowych tarczycy, uczestniczący w syntezie jej hormonów – tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3). Anty-TPO z kolei to przeciwciała skierowane przeciwko peroksydazie tarczycowej, przyczyniające się do niszczenia tkanki gruczołowej tarczycy – zjawisko to ma miejsce w momencie, gdy układ odpornościowy błędnie rozpoznaje jej składniki jako obce i próbuje je zneutralizować.

Jaką rolę odgrywa anty-TPO w Hashimoto?

Oznaczenie poziomu przeciwciał anty-TPO to element diagnostyki chorób gruczołu tarczowego o podłożu autoimmunologicznym. Badanie to wykonuje się zazwyczaj po stwierdzeniu nieprawidłowości w stężeniu TSH, FT3 i FT4 – najczęściej w parze z przeciwciałami przeciwko tyreoglobulinie (anty-TG). Warto dodać, że nie trzeba się do niego specjalnie przygotowywać – krew można pobrać zarówno na czczo, jak i po spożyciu posiłku.

Innym wskazaniem do wizyty w laboratorium jest pojawienie się objawów charakterystycznych dla niedoczynności lub nadczynności tarczycy, takich jak spadek lub wzrost masy ciała, problemy ze snem lub nadmierna senność, zmniejszenie lub zwiększenie apetytu, zaburzenia rytmu serca, suchość skóry, przewlekłe zmęczenie czy wypadanie włosów i łamliwość paznokci. Wyniki badań zwykle pokazują, czy u pacjenta doszło do rozwoju Hashimoto. Anty-TPO a normy referencyjne – jak dokładnie się kształtują?

W diagnostyce Hashimoto wyniki anty-TPO należy porównać z innymi badaniami, stanem klinicznym pacjenta oraz obrazem USG tarczycy – tylko w ten sposób można ostatecznie potwierdzić lub wykluczyć chorobę.

Anty-TPO w Hashimoto – normy

Jaki wynik anty-TPO przy Hashimoto jest prawidłowy? Na początek warto podkreślić, że do tej pory nie ustalono odgórnego zakresu referencyjnego dla tego badania. Liczba przeciwciał w organizmie zależy od kilku różnych czynników, w tym wieku, płci i ogólnej kondycji zdrowotnej pacjenta. Nie bez znaczenia jest także metoda pobierania i analizy próbki krwi oraz zasady obowiązujące w danej placówce. Jeśli planujesz regularnie kontrolować stan swojej tarczycy, zawsze kieruj swoje kroki do tego samego laboratorium. Pamiętaj, aby nie interpretować wyników na własną rękę – najrozsądniej będzie pokazać je specjaliście, który porówna je z innymi parametrami i objawami, z którymi się zmagasz.

Za wysokie anty-TPO w Hashimoto

Nie bez powodu oznaczenie przeciwciał przeciwko peroksydazie tarczycowej to jeden z najważniejszych elementów w diagnostyce Hashimoto – wyniki anty-TPO, zwłaszcza te trzy- czy czterocyfrowe, zazwyczaj rozwiewają wątpliwości i pozwalają jednoznacznie potwierdzić chorobę. Według statystyk do ich wzrostu dochodzi u ok. 90% pacjentów z autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy.

Wzrost stężenia przeciwciał anty-TPO obserwuje się również przy chorobie Gravesa-Basedowa, innych zaburzeniach w obrębie gruczołu tarczowego (nowotwór, poporodowe zapalenie tarczycy), a nawet u osób zdrowych, zwłaszcza seniorów. Warto pamiętać, że ich miano może być podwyższone, podczas gdy pozostałe wyniki są w normie – jest to tzw. faza cicha, która z czasem zaczyna postępować.

Za niskie anty-TPO w Hashimoto

Czy niskie anty-TPO wyklucza Hashimoto i inne schorzenia na tle autoimmunizacyjnym? Odpowiedź brzmi – nie. Niektóre źródła podają, że niskie miano przeciwciał przeciwko peroksydazie tarczycowej może wskazywać na raka gruczołu tarczowego, cukrzycę typu I, chorobę układową tkanki łącznej oraz reumatoidalne zapalenie stawów.

Jaką rolę pełni oznaczenie przeciwciał przeciwko peroksydazie tarczycowej w diagnostyce Hashimoto? Wyniki anty-TPO pozwalają zazwyczaj wykluczyć lub potwierdzić chorobę, ponieważ stanowią najczulszy parametr w wykrywaniu autoimmunologicznych schorzeń tarczycy. Warto jednak mieć na uwadze fakt, że niskie miano przeciwciał nie świadczy o braku stanu zapalnego, a ich wzrost może wystąpić nawet wtedy, gdy pozostałe wartości mieszczą się w normie. Ostateczną diagnozę należy postawić na podstawie kompletnych badań, wywiadu lekarskiego oraz USG narządu.

Źródła:

  • https://journals.viamedica.pl/clinical_diabetology/article/view/18122/14276
  • https://journals.viamedica.pl/forum_medycyny_rodzinnej/article/download/51240/37965
  • https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5422478/
  • https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6699358/
  • R. Caquet, 250 badań laboratoryjnych, Warszawa, 2007.

Dodaj komentarz

Your email address will not be published.

You may use these <abbr title="HyperText Markup Language">HTML</abbr> tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*